Likya Yolu, Yol Hikayeleri

Likya Yolu 11. Gün

Likya Yolu 11.Gün (30 Eylül 2014)

Körmen Adası -> Boğazcık -> Aperlai -> Kaleüçağız(23km)

Körmen adasının karşısında olan bu yeri hiç unutmayacağım. Lanet kara sinekler her tarafımı ısırdı. Sabah hiç vakit kaybetmeden toparlanıp yola koyuldum. Öyle ki kahvaltıyı bile yolda yaparım dedim. Bu arada Ayşegül iyi ki bana yolluk yapmış. Bir sürü yok yapma zahmet etme falan demiştim. İyiki yapmış yoksa açlıktan ölürdüm.

Yolda giderken Ufakdere’de gördüğüm Alman çift ile tekrar karşılaştık. Selamlaştıktan sonra ben yola devam ettim. Bir yere geldiğimde rotadan çıktığımı fark ettim. Derken biraz üst tarafta 3 kişiyi gördüm. Muhtemelen bunlar doğru rotada gidiyorlardır diyerek hızlıca yanlarına çıktım ve Hi diye seslendim. Gelen cevap Merhaba olunca dumur oldum. Yürüyen 3 Türk. Aman Allah’ım bu gerçek mi :). Onlarda Kaş-Finike arasını yürüyelim demişler. Ama şu an onlarda kaybolmuş durumdalar. Birlikte işaretleri ararken avcılara denk geldik ve doğru yolu öğrendik ve parkuru bulup yola devam ettik. Boğaziçi köyündeki molada ayrıldık. Ben daha tempolu gittiğim için önden devam ettim. Bu arada Alman çift bizi yakalamıştı ve tekrar selamlaştık. İlk karşılaştığımızda bana hiç yürüyen Türk görmedik demişlerdi. Ben de onlara bakın yürüyen 3 Türk buldum diye hava attım. Ahahah bendeki de nasıl bir eziklikse artık. Ne yapayım yollarda Türklerden çok Almanları görmüştüm.

4

Sonra ben yine tempomu bozmamak için önden devam ettim. Artiste bak temposunu bozmamak içinmiş. İyi halt yedin. Çünkü 2.kez parkuru kaybettim ve kendimi en yakın köye götürerek yola ulaştım. Birilerine rotayı sordum ve tekrar yolu bulup Aperlai denen antik kente ulaştım. Ohoo bir de ne göreyim 3 Alman dede burada ve Alman çift de yemeklerini yemiş yola koyulacaklar. Tekrar selamlaştık, vedalaştık. Bunun hep böyle sürüp gideceği hissinden dolayı sizinle yine görüşeceğiz dedim :)

Burada hem dinlendim hem de bir şeyler yedim. Sonra yola koyuldum. Bu arada Almanlar hep birlikte Kaleüçağız’a gitmek için tekne ayarlamışlar. Tekneyle geçtikten sonra oradan yürüyerek devam edeceklermiş. Bir Fransız çift de benden yarım saat önce yola düştü. Her nasıl olduysa onlarla tekrar karşılaştık. Nasıl mı? Şöyle: Yine ben, muhteşemim ya, gönül gözümle rotayı görüyorum ya, hay salak adam ya 3.kez bir insan aynı günde nasıl kaybolur? Üstelik son kayboluşumda saçma sapan bir yere geldim. Yanıltıcı bir işaretin etkisi de vardı. Patikayı ararken koca sırt çantamla kayalıkların üstün atlayarak oradan oraya zıplıyorum ve derken ayağım kayıp kolumun üzerine koca kayaya çarparak düştüm. Düşerken kolumun halini görünce ya dirsek yerinden çıktı ya da kırıldı diye düşündüm. Ayağa kalktığımda hiç bir şey yoktu. Acı var tabi ama kolumu kırmamış olmam çok büyük bir şans. Bu noktada bana verilen ilahi mesajı alıyorum ve yürüyüşü bitirme kararı alıyorum. Fiziksel yorgunluk dinlenerek geçer ancak psikolojik yorgunluk daha beter edebilir. Yürüyüşü bitirdim ohh mis. Değil tabi, önce bu saçma sapan yerden çıkmam gerekiyor. Yakınlarda hiç işaret yok. Daha fazla debelenmeyip geri dönme kararı alıyorum. Yolun yarısında bu Fransız çift ile tekrar karşılaşıyoruz. İşaret var mı diyorum, yok cevabı geliyor. Onlarda benimle aynı hatayı yapmışlar. Gps var mı diyorum yine yok cevabı geliyor. Hadi bende yok sizde niye yok arkadaş ya. Ulen siz benden de beter çıktınız derken yanlarında Likya yolu haritası varmış. Ona bakıyoruz ve yolun çok daha geriden yukarı bir yere saptığını gördüm. Ardından geri dönüp parkuru bulduk ve selamlaşıp ayrıldık.

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Yorgunluktan ölüyorum, bir yerimi kırmadığım için çok şanslıyım. Psikolojik olarak da çok yoruldum. Demre’ye kadar giderim diyordum ama bugün yaşadığım olaylardan sonra artık sana verilen ilahi mesajı almalısın İbrahim diyorum ve geri dönüyorum. Devam edecek olursam bir sonraki sefere büyük ihtimalle ipsiz bungee jumping yapıyor olacağım. Düşünsene 30 yıl sonra bunun okuyunca o zaman ipsiz bungee jumping yok muymuş diyeceğiz :)

Bugün yolu bitirme kararı aldım. Çünkü çok yoruldum. Artık gitmiyor. Ayaklarım istese de beynim istemiyor. Bugün bir hayalin sonuna geldik. Başarılamamış bir hayal. Olum len 21 gün dayansam bile bu performansla bitişi göremezdim. Daha iyi bir performans içinde insan olmamak lazım.

Şu an Kaleüçağız’da antik kentte bir lahitin yanına çadırımı kurdum ve son cümlelerimi yazıyorum. Mezarlıkta başlayan macera mezarlıkta bitti :)

15

Saat 20:00

Ek bilgi; Bu notlar yolculuk sırasında yazılmıştır.

Fotoğraflarla 11. Gün

11.Günün Rota Bilgisi

10.Günün Gezi Notları Likya Yolu Anıları …..

 

Share this Story
Load More Related Articles
Load More By Yola Çıkmalı
Load More In Likya Yolu

Facebook Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Rakam girerek işlemi yapın. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Check Also

Frig Yolu da Nedir ki?

Facebook’ta Hüseyin Sarı ile arkadaşlığımızın başlamasından sonra güzel ...

Instagram

  • 2011, 2013, 2015 derken 2017'de de Kaçkar dağlarındaydım. Diğer bir deyişle her iki yılda bir toprak beni çağırıyor :)). Yıl oldu 2019. İçimde yine bir Kaçkarlara gitme hissi ama pek mümkün görünmüyor. Londra'dan oralara gitmek bu yıl için oldukça zor bir plan. 
Fotoğrafta gördüğünüz yer Öküz yatağı. Suyun yer altından çıktıktan 5dk sonra görmüş olduğu sulak ve düzlük bir alan. Harika bir çadır alanı olduğunu düşünebilirsiniz ancak burası ve buna benzer yerler kamp için uygun değil. İlk neden burası Karadeniz ve ne zaman yağmur yağacağı,  sel olacağı belli olmaz. Bir gece başlayan yağmur sizi suyun içinde bırakabilir veya alıp götürebilir. İkinci neden ise bu gibi yerler sulak olduğu için normalden soğuk hissetmenize ve gece daha fazla üşümenize neden olur. Üçüncü neden ise adından da anlayacağınız üzere bir sürü öküz var :) Bir gün Londra'dan Kaçkarlara, oradan da uzakdoğuya dogru motorla bir tur yaparım mı acaba? Neden olmasın ki 😉
  • Hayallerinizi gerçekleştirdiğiniz bir yıl olması dileğiyle. 
2017 Kerpe Yolu
  • Birleşik krallıkta öyle beğendiğiniz her yere çadır kuramazsınız. Çünkü böyle  araziler ya birisine ait(bir düke ait olabilir) ya da kamuya açık alan(çok fazla günübirlik yürüyüşünün geldiği yerler) olduğundan dolayı çadır kurulması yasaklanmış. Burada çadır kurabilmek için kimsenin olmadığı  ıssız yerler bulacaksınız ya da kamp alanlarını tercih edeceksiniz. Neyse ki kamp/karavan kültürü oldukça yaygın ve etrafta çok fazla kamp alanı var. 
Snowdonia Milli Parkı, Wales
  • Bolu-Düzce sınırında kalan ve harika bir ormana sahip olan Sinekli yaylası tekrar gitmek istediğim yerler arasında. Doğa da kamp yapmayı sevenler için harika bir yer.  Gittiğinizde koruyup kollamayı unutmayın.

Sinekli Yaylası, Bolu
  • Sırada arşivimi karıştırırken bulduğum bu ilginç fotoğraf var.

Yıl 2015. Erzurum'dan Artvin'e doğru ilerliyorum. Artvin barajı etrafında kıvrıla kıvrıla yol alırken bir viraj sonrasında aniden karşıma çıkan bu manzara beni çok şaşırtmıştı. Apar topar arabayı bir yere çektim ve manzarayı izlemek yerine incelemeye başladım. Ne oluyordu orada ve nasıl bir gün batımıdır bu? Resmen dağ alev almış yanıyordu. Güneşin batarken oluşturduğu kızıllık dağ ve bulutların arasında kalınca bu güzel görüntü ortaya çıkmıştı. Güneş batınca görsel şölende bitti ben de yoluma devam ettim.  Herkes yoluna gibi bir şey olmuştu.
  • Orman her zaman sürprizlerle doludur. Bazen yaban hayvanlarını görürsünüz bazen de böyle güzel evleri. 
Dorking, London
  • Doğadayken doğayla yarışmayın ki başınıza iş açmayın. Tecrübe ile sabit 😊

Bir selam vermeyeli ve bir fotoğraf paylaşmayalı uzun zaman olmuş. 
Selamlar, saygılar 👋

Seven Sisters, United Kingdom
  • Frig fotoğraflarında gezinirken bu fotoğrafı hiç paylaşmadığımı fark ettim. 
Frig vadilerinde karşılaştığımızda biz yürüyorduk onlarsa eşekleriyle geziyordu. Muhabbete başlayınca bir ihtiyacımızın olup olmadığını sordular, yardımcı olabileceklerini söylediler. Sonrasında köydeki köpekler bize saldırmasın diye köy çıkışına kadar bize eşlik ettiler. Boyunuz küçük, yaşınız küçük ama yüreğiniz kocaman.

Takip Et